روشهاي مختلفي براي حفاظت سواحل و بنادر و پايدار سازي خط ساحلي توسعه يافته اند كه از آن ميان پوشش هاي حفاظتي (Revetments) براي مقاوم سازي سطوح شيب دار داخلي نظير دايك ها، گوره ها يا سيلبندها به صورت گسترده و فراگير مورد استفاده واقع مي شوند. پوشش هاي حفاظتي به نوبه خود به اشكال مختلفي نظير پوششهاي سنگريزه اي (Rip Rap)، بلوكي، توري سنگي (Gabions ) و آشفالتي تقسيم مي شوند كه نوع اخير چند دهه اي است كه در پروژه هاي دريايي مورد استفاده قرار گرفته است. مقاله حاضر به بررسي كاربرد انواع پوشش هاي آسفالتي در حفاظت سواحل بطور عام و در پروژه طرح حفاظت ساحل درياچه هامون به صورت خاص مي پردازد. موارد كاربرد انواع پوششهاي آسفالتي در پوشش كانال هاي ابياري، حفاظت ساحل رودخانه ها، حفاظت ساحل كنال هاي كشتيراني، پوشش حفاظتي مقاوم روي دايك ها و سيلبندها، پوشش فيلتر و آرمور آب شكن ها و موج شكن هايي مي باشد كه در معرض امواج با ارتفاع كمتر از 3 متر قرار دارند. پوشش هاي آسفالتي در مقابل جريانات با سرعت 6m /s نيز مقوم بوده و كارآيي خوبي از خود نشان داده اند. معذالك از اين نوع پوشش ها در سواحل، با امواج سنگين، در مناطق با هواي بسيار گرم و در معرض تابش شديدي آفتاب كمتر استفاده مي شوند چرا كه قير موجود در بافت پوشش هاي آسفالتي جوي حاد آسيب پذير بوده و از دوام لايه مي كاهد.در اين مقاله به بررسي انواع پوشش هاي آسفالتي نفوذناپذير نظير بتن آسفالتي، آسفالت ماستيكي و ملات قيري و انواع آسفالت نفوذپذير مثل آسفالت متخلخل (O.S.A) و ماسه آسفالتي لاغر (L.S.A) پرداخته شده و مشخصات فيزيكي اين مصالح و روش طراحي لايه هاي آسفالتي محاظ به اختصار توضيح داده شده است. دو نوع مخلوط آسفالتي اخيرالذكر ( L.S.A و O.S.A ) بدليل نفوذپذيري و قابليت استهلاك موج كاربر ويژه اي در سازه هاي حفاظت ساحلي دارند و در شرايط هيدروديناميكي متوسط مي توانند جايگزين بسيار مناسبي براي انواع ديگر پوشش هاي حفاظتي باشند.
Content ...